Spinale osteochondrose is een van de meest voorkomende ziekten van het bewegingsapparaat. De grondoorzaak van de ziekte wordt beschouwd als destructieve veranderingen in de tussenwervelschijven. Wat de frequentie van optreden betreft, is het thoracale gebied minder gevoelig voor schade dan het cervicale of lumbale gebied, maar de belangrijkste symptomen van de ziekte en de behandelingsprincipes zijn van toepassing op de gehele wervelkolom.
Oorzaken van de ontwikkeling van thoracale osteochondrose
Osteochondrose van de thoracale wervelkolom, waarvan de symptomen en de behandeling verschillen in de mate van ontwikkeling van het degeneratieve proces, is een polyetiologische ziekte, dat wil zeggen dat deze optreedt onder invloed van verschillende factoren. Dit komt door genetische omstandigheden en complicaties als gevolg van vasculaire en metabolische aandoeningen.
De ziekte begint met uitdroging van de nucleus pulposus. Geleidelijk afnemend, verdwijnt het. Dit leidt tot een verlies aan sterkte van de vezelige ring, omdat deze opzij wordt gedrukt, draagt dit bij aan het begin van de toenadering van aangrenzende wervels.
De verticale grootte van de schijf wordt verkleind, de waardevermindering ervan verdwijnt. Losse schijfweefsels worden hypermobiel, terwijl de hele wervelkolom zijn elasticiteit verliest.
Terwijl ze voortdurend in een staat van trauma blijven, verschijnen er botgroei op aangrenzende wervels. De tussenwervelgewrichten worden aangetast door artrose, wat leidt tot een verkleining van het foramen tussenwervelschijven en compressie van de zenuwwortels.
Er zijn verschillende redenen voor de vorming van dergelijke destructieve veranderingen. Dit kan elk letsel, erfelijkheid of hormonale onbalans zijn.
Risicofactoren
De ziekte begint iemand na 40 jaar lastig te vallen.
De risico's van optreden zijn te wijten aan verschillende factoren:
- platvoeten, aangeboren en verworven;
- lange tijd ongemakkelijke schoenen dragen;
- fysieke activiteit geassocieerd met het dragen van lasten;
- overgewicht;
- levensstijl geassocieerd met sedentaire activiteit;
- slechte voeding, stress;
- slaap op hoge kussens en zachte matrassen.
Graden van ziekteontwikkeling en hun symptomen
Een symptoom van osteochondrose van de thoracale wervelkolom is in de eerste plaats pijn op de borst na een nacht slapen of gevoelloosheid, tintelingen in de schoudergordel. Als u de eerste tekenen opmerkt, moet u onmiddellijk een specialist bezoeken en met de behandeling beginnen. De ziekte neemt geleidelijk toe naarmate de wervelschijven beschadigd raken.
Compressie van de eerste borstwervel veroorzaakt pijn onder het schouderblad, die zich onder de oksel uitbreidt naar de elleboog. Er is een indruk van de aanwezigheid van een vreemd lichaam in de keelholte.
Met de overgang van destructieve veranderingen naar de tweede - zesde wervel bedekt het ongemak tussen de schouderbladen het hele borstbeen in een cirkel en wordt het overgebracht naar de intercostale ruimte. 'S Nachts treedt er pijnlijke pijn op in de maagstreek.
Schade aan de 7-8 wervelwortel veroorzaakt pijn in de richting van het schouderblad - epigastrische regio.
9-10 - bedekt de onderkant van de borst vanaf de achterkant en bereikt de rand van de navel. Het komt voor dat de pijn wordt gevoeld in het rechter hypochondrium in het gebied van de galblaas, en deze neemt toe met het begin van de beweging. Soms wordt ongemak gevoeld in de middenbuik, maar dit gaat niet gepaard met voedselinname.
Compressie van de 11-12 wortel brengt pijn over van het borstbeen naar de lies.
Bewegingen in het thoracale gebied zijn beperkt, waardoor een speciale houding voor de patiënt ontstaat. Viscerale symptomen manifesteren zich in de vorm van pijn in het hart, de buik en het rechter hypochondrium. Dit veroorzaakt foutieve diagnoses en onjuiste chirurgische ingrepen in de buikholte.
Diagnose van pathologie
Een nauwkeurige diagnose wordt gesteld op basis van radiografie en computertomografie. In het beginstadium van de ziekte (chondrose) is een afname van de hoogte van de schijf met aangrenzende schijven zichtbaar.
Uitsteeksel van schijven is aan het begin van het pathologische proces niet merkbaar op röntgenfoto's.Daarom wordt een MRI aanbevolen. Naarmate de ziekte zich ontwikkelt, kunt u op foto's in een andere projectie depressies in de wervels van herniale knooppunten opmerken.
In het stadium van osteochondrose zijn botgroei in de tussenschijfruimte duidelijk zichtbaar. Ze vergroten de grootte van de oppervlakken van de wervels.
Wat te doen bij exacerbatie van osteochondrose
Een typische exacerbatie van osteochondrose is het radiculair syndroom of de meer bekende naam radiculitis. Het knijpen van het uiteinde van de spinale zenuw is de oorzaak van deze aandoening.
Een exacerbatie manifesteert zich voornamelijk door acute pijn in het getroffen gebied. Dit kan te wijten zijn aan overmatige enkelvoudige belasting of onderkoeling.
Wat te doen als plotselinge pijn het hele thoracale gebied doordringt. Voordat u een arts bezoekt, wat in dergelijke gevallen verplicht is, moet u overbelasting van de wervelkolom vermijden. Neem bij ernstige pijn een pijnstiller. De specialist zal de oorzaak van de terugval vaststellen en een behandelingsregime ontwikkelen.
In de regel werken ze in twee richtingen:
- Een blokkade installeren om spierspasmen te verlichten en pijn te verlichten. Volledige rust en bedrust. Duur is 7-10 dagen.
- Rehabilitatie therapie. Therapeutische massage, fysiotherapie, lichamelijke opvoeding. Rehabilitatie duurt 3-4 maanden.
Behandeling van osteochondrose van het thoracale gebied
De behandeling mag alleen worden gestart als u er absoluut zeker van bent dat de pijn niet wordt veroorzaakt door een hartaanval, waarvoor een dringende ziekenhuisopname vereist is. De therapie die voor deze ziekte wordt gebruikt, is onaanvaardbaar in de acute fase van hartpathologieën.
Behandeling met medicijnen voor uitwendig gebruik
Dit type therapie omvat zalven, gels en pleisters die ontstekingsremmende en pijnstillende eigenschappen hebben. Er is veel vraag naar medicijnen uit de groep van niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID’s).
Ze zijn onderverdeeld in derivaten:
- salicylzuur;
- pyrazolon;
- propionzuur.
De hoofdtaak van het medicijn voor uitwendig gebruik is het analgetische effect.
Als de aandoening niet verlicht, is het veranderen van de medicatie of het verhogen van de dosis en concentratie toegestaan.
Er bestaat geen duidelijke mening over het nut van NSAID's voor kraakbeen. De medicijnen verlichten actief de pijn, maar ‘verouderen’ het kraakbeen. Meestal nemen ze, na het elimineren van het pijnsyndroom, hun toevlucht tot regeneratieve therapie van schijven met behulp van chondroprotectors. Bij dit laatste zit een zalf met daarin een stof die zorgt voor de hardheid van de kraakbeenschijf.
Om acute pijn onmiddellijk te verlichten, wordt een blokkade voorgeschreven. Het punt waar de zenuw werd bekneld wordt bepaald en er wordt een verdovingsmiddel met een hormoon toegediend. De pijn verdwijnt na een paar minuten en verschijnt ongeveer 2-3 weken niet. Deze vorm van therapie blijft niet zonder gevolgen. De verdoving in combinatie met corticosteroïden heeft een sterke werking op de organen.
Orale medicamenteuze therapie
Medicijnen die inwendig worden gebruikt, zijn ook gericht op het verminderen van pijn. Meestal worden medicijnen uit de analgetische groep voorgeschreven. Of indoolderivaten.
Tabletten op basis van propionzuur zijn bedoeld voor pijnverlichting op korte termijn. Ze worden snel uit het lichaam geëlimineerd en worden aanbevolen voor oudere mensen.
Er moet aan worden herinnerd dat medicamenteuze behandeling een aantal contra-indicaties heeft. De tabletten mogen niet worden gebruikt bij maagzweren, colitis en gastritis. Voor patiënten die lijden aan aambeien of anale poliepen moet het gebruik van medicijnen in de vorm van zetpillen worden vermeden.
Fysiotherapie
Fysiotherapie kan niet worden beschouwd als een fundamentele methode voor de behandeling van osteochondrose, maar wordt op grote schaal gebruikt als aanvulling op revalidatietherapie.
De belangrijkste technieken zijn onder meer:
- Laser therapie - werkt naar analogie met een irriterend middel, de penetratiediepte bedraagt niet meer dan enkele millimeters. De straal wordt gericht op de bron van de ziekte en op individuele punten.
- Elektroforese - met behulp van gelijkstroom met laag vermogen wordt het geneesmiddel rechtstreeks door de huid naar de pijnlijke plek geïnjecteerd.
- Gepulseerde elektrotherapie — de methode is gebaseerd op het in kleine porties leveren van energie aan het lichaam om metabolische processen te stimuleren. Oppervlakkige elektrische irritatie prikkelt zenuwcellen in de huid, waardoor het ongemakkelijke syndroom uit het vernietigde deel van de wervel wordt verlicht. Er is geen spiercontractie, wat gunstig is voor osteochondrose.
- Cryotherapie - gebruik van ultralage temperaturen, wat de bloedcirculatie en het metabolisme verbetert.
- Echografie — penetratie van golven tot een diepte van 5 cm om stofwisselingsprocessen te stimuleren.
- Behandeling met modder - het aanbrengen van therapeutische modder verwarmd tot 60 graden in de vorm van een kompres.
- Tractie - het verlichten van spanning in de tussenwervels, resulterend in het strekken van ligamenten en spieren. Dit helpt het proces van compressie van de zenuwwortel te elimineren.
Tractie wordt uitgevoerd met behulp van speciale apparatuur of handmatig. De procedure wordt uitgevoerd op een hellend oppervlak met opgeheven hoofd. De patiënt wordt op zijn rug gelegd, vastgezet met riemen in de oksels en gestrekt. In de positie op de buik moet je vanaf de zijkant van de benen trekken en ze met zachte lussen bij de enkels vastzetten.
Rekken is mogelijk met korsetten die in het borst- en bekkengebied worden geplaatst. De apparaten worden op specifieke beugels gemonteerd met een bloksysteem. De cursus duurt 3-4 uur. Het doel van deze maatregelen is het verminderen van pijn. Als dit niet binnen 4 dagen gebeurt, stopt de tractie van de wervelkolom.
Masseren
Osteochondrose van de thoracale wervelkolom, waarvan de symptomen en de behandeling sinds de oudheid in detail zijn bestudeerd door de oosterse geneeskunde, leent zich uitstekend voor therapie in de vorm van therapeutische massage.
Het verbetert de stofwisseling, verlicht ontstekingen, pijn en spierspanning. Maakt herstel mogelijk na langdurige bewegingsbeperking. Massagetechnieken omvatten veel verschillende technieken. Deze omvatten tikken, wrijven en effleurage.
Gymnastiek: een reeks oefeningen
Met therapeutische oefeningen kunt u de belasting op de wervelkolom gelijkmatig verdelen, de spieren versterken en een slechte houding corrigeren. Het herstellen van de voeding en de bloedtoevoer naar de tussenwervelschijven helpt de werking van de wervelkolom in relatie tot fysieke activiteit te normaliseren.
Het complex gericht op het versterken van het skeletsysteem omvat oefeningen:
- met lading;
- optimale intensiteit;
- stroom;
- voor balans en flexibiliteit.
Oefeningen gericht op het versterken van botweefsel omvatten het gebruik van gymnastiekstappen. Traplopen is het meest effectief voor botten en gewrichten. Krachttraining met halters met een gewicht tot 1,5 kg is nuttig. Flexie en strekking van de armen bij de ellebooggewrichten, door ze langzaam voor het hoofd op te heffen, samen met een last tot schouderhoogte, helpen de spieren van het thoracale gebied te versterken.
Het is noodzakelijk om dagelijks gedurende 20-25 minuten een reeks oefeningen uit te voeren:
- boog en extensie van de borstkas in zittende positie;
- het samenbrengen van de schouderbladen op de rug;
- roeibeweging met armen met behulp van halters of gymnastiektape.
U mag geen lichamelijke activiteit uitoefenen tijdens een verergering van de ziekte of wanneer u aanhoudend ongemak ervaart.
Volksremedies
De meest voorkomende folkremedies voor osteochondrose zijn baden en rechttrekken. Dit zal helpen uw rug te herstellen naar de vorige mobiliteit.
Het wordt aanbevolen om minimaal 100 squats per dag te doen, maximaal 20 push-ups vanaf de vloer en verplicht hangen aan de horizontale balk met de knieën tot aan de kin opgetrokken tot 10-15 keer.
Door de wervelkolom vanuit een staande positie op uw knieën en ellebogen te strekken met afwisselend op en neer buigen van de rug, kunt u de tussenwervelschijven op natuurlijke wijze strekken.
Uit meerdere componenten bestaande plantenmengsels kunnen sommige synthetische medicijnen vervangen. De meest betaalbare kruidenthee die wordt aanbevolen voor osteochondrose bestaat uit 2 theelepels. oregano, duizendblad, lindebloemen. Alle componenten worden met kokend water gegoten en een uur lang doordrenkt. Geconsumeerd vóór de maaltijd tegen pijn in de wervelkolom.
Een mengsel voor kompressen van 1,5 kopjes radijsap, 1 kopje honing en 0,5 kopjes alcohol met toegevoegd zout wordt op het pijngebied aangebracht en enkele uren bewaard.
Manuele therapie
Dit type therapie wordt gebruikt om de functionaliteit van de wervelkolom als geheel te herstellen.Het doel is om de belasting op de tussenwervelschijven zoveel mogelijk te verminderen en de wervels in hun normale positie te herstellen.
Handmatige procedures moeten worden uitgevoerd door artsen die speciale cursussen hebben gevolgd en bedreven zijn in alle soorten handmatige manipulatie van de wervelkolom. Massagetechnieken met druk en strekking van onderhuidse weefsels, manipulaties in de vorm van duwen kunnen bij onbekwame handen schade veroorzaken.
Procedures worden alleen voorgeschreven tijdens de beginfase van de ziekte, na onderzoek met radiografie of MRI. Als osteochondrose wordt verergerd door de vorming van een wervelhernia, moet dit type therapie met grote voorzichtigheid worden uitgevoerd.
Het gebruik van handmatige technieken heeft een aantal beperkingen:
- oncologie;
- zwangerschap;
- aangeboren pathologie van de wervelkolom;
- polyartritis;
- artrose;
- algemene ontsteking van het lichaam;
- exacerbatie van hernia;
- hypertensie.
Voor patiënten die deze procedure voor de eerste keer ondergaan, kunnen de technieken die de arts gebruikt in het begin behoorlijk pijnlijk zijn. De duur van de kuur wordt door de arts bepaald, afhankelijk van de mate van schade aan de wervels.
Meestal varieert dit van 5 tot 15 bezoeken. De sessie zelf duurt ongeveer 30 minuten. Tijdens het eerste bezoek stelt de specialist op basis van onderzoeksgegevens een individueel behandelplan op.
Acupunctuur
Acupunctuur kwam uit China. Het is onmogelijk om wetenschappelijk uit te leggen hoe een injectie in de huid op een vooraf vastgestelde plaats een orgaan beïnvloedt dat op geen enkele manier met deze plaats verbonden is.
Er is een mening dat het gebaseerd is op de theorie van de stroom van biostromen in het lichaam. Vanuit de hersenen worden biostromen doorgegeven aan het ruggenmerg en verder langs de kleinste zenuwuiteinden door het hele lichaam. Menselijke cellen bestaan voor 95% uit water, een uitstekende geleider.
Ze lezen informatie die voor hen bedoeld is via zenuwuiteinden en reageren daarop. Zodra de gegevensoverdracht is voltooid, is de elektriciteitsstroom niet langer nodig en moet deze worden verwijderd. Een naald die op een bepaald punt is geïnstalleerd, fungeert als een regelaar van de energie die door het lichaam stroomt.
Acupunctuur uitgevoerd door een specialist geeft uitstekende resultaten.
Ze kunnen gemakkelijk pijn en spierspasmen verlichten, dus dit type therapie wordt gebruikt voor verergering van osteochondrose.
Zoals elke therapie heeft acupunctuur beperkingen:
- zwangerschap;
- huidpathologieën;
- leeftijd (ouder dan 70 jaar);
- hoofdpijn;
- hartinfarct;
- spierdystrofie;
- multiple sclerose;
- chronische ziekten.
Ongewenste gevolgen na de procedure kunnen zich manifesteren in de vorm van duizeligheid, misselijkheid en koude rillingen. De behandeling wordt voorgeschreven in een kuur van 10-15 dagen. De duur van de sessie wordt individueel bepaald door de specialist. De naaldgrootte en penetratiediepte worden geselecteerd afhankelijk van het gewicht en de lengte van de patiënt.
Correcte rugpositie tijdens het slapen
Osteochondrose van de thoracale wervelkolom (symptomen en behandeling van de ziekte zijn individueel voor elke patiënt) kan in ieder geval alleen met complexe therapie worden behandeld.
Omdat de ziekte acute pijn in de borst en de organen in dit gebied veroorzaakt, moeten eenvoudige regels worden gevolgd. Voor een goede nachtrust moet de patiënt in slaap vallen op een matras van gemiddelde hardheid en ook een kussen kiezen met vergelijkbare kenmerken.
De juiste houding tijdens de slaap impliceert een positie op de zijkant, omdat de positie op de rug leidt tot compressie van de inwendige organen en compressie van de thoracale wervelkolom, waardoor de pijn toeneemt. Om de juiste positie te behouden, plaatst u een kussen onder uw zij om te voorkomen dat u achterover leunt.
Hoe correct te zitten met osteochondrose
Voor patiënten met een sedentaire levensstijl verdient het de voorkeur om een comfortabele werkplek te bieden. Vergeet niet dat u tijdens het zitten de juiste positie van uw rug moet controleren. Artsen raden af om op te zacht meubilair te zitten. Hard meubilair verdeelt het lichaamsgewicht gelijkmatig over de zitbeenknobbels.
De hoogte van de stoel moet op gelijke hoogte zijn met uw schenen. Voeten staan plat op de vloer. Een stoel of fauteuil mag niet diep zijn. De rugleuning sluit strak aan tegen de rugleuning van de stoel. Indien nodig wordt een klein kussen ter hoogte van de lendenen geplaatst voor een beter contact van de rugleuning met het oppervlak van de rugleuning van de stoel.
Het hoofd mag niet te ver worden gekanteld, omdat de spieren van het cervicale gebied overbelast raken. Zorg ervoor dat u traint tijdens pauzes tussen langdurige sedentaire activiteiten. Wanneer u televisie of films kijkt, moet u uw houding zo vaak mogelijk veranderen.
Automobilisten wordt geadviseerd hun zitpositie aan te passen om osteochondrose tijdens langdurig rijden, trillingen en oneffenheden in de weg te voorkomen.
Voeding voor thoracale osteochondrose
Osteochondrose van de thoracale wervelkolom, de symptomen en de behandeling die daarmee gepaard gaan, zijn tegenwoordig vrij goed bestudeerd. Rehabilitatietherapie voor deze ziekte moet gepaard gaan met goede voeding met een hoog gehalte aan calcium en mineralen.
In het dieet van patiënten is het wenselijk om gefermenteerde melkproducten van alle variëteiten, groenten, fruit en eiwitrijk voedsel te hebben. Een dieet gericht op het verminderen van overgewicht speelt een belangrijke rol, omdat dit laatste een aanzienlijke invloed heeft op de houding.
Normen voor de consumptie van micro-elementen per dag voor patiënten met osteochondrose:
| element | Hoeveelheid in mg |
| Kalk | 800-1500 |
| Magnesium | 400 |
| Ijzer | 18 |
| Zink | 15 |
| Jodium | 0,15 |
Tijdens het eerste levenskwart concentreert ons lichaam de botmassa. Als u goed eet en regelmatig beweegt, verzamelt u voldoende botweefsel. Tot 35 jaar blijft een evenwicht tussen weefselvernietiging en -vorming behouden.
Naarmate de leeftijd vordert, verschuift dit proces richting vernietiging. Daarom moet de voeding om de botmassa te behouden in evenwicht zijn met het verhogen van de inname van calcium, vitamine D, C, K. Groenten en citrusvruchten bevatten vooral veel essentiële stoffen voor de botten. Het consumeren van meer dan vier koppen koffie per dag verhoogt het risico op botbreuken.
Prognose en complicaties
Voor de conservatieve behandeling van osteochondrose wordt het hele arsenaal aan therapieën gebruikt. Soms kunnen patiënten moeite hebben met ademhalen en een onstabiele hartactiviteit. Ziekten die op tijd worden gediagnosticeerd, hebben een vrij hoog herstelpercentage en hebben geen invloed op de kwaliteit van leven van de patiënt.
Als conservatieve behandeling geen positieve resultaten oplevert, wordt overgegaan tot chirurgische interventie. De gedegenereerde tussenwervelschijf wordt verwijderd en er wordt een spinale fusie in de wervelkolom ingebracht. Niet alle patiënten kunnen na de operatie weer aan het werk, dus het is veel belangrijker om de ziekte te voorkomen.
Osteochondrose van de thoracale wervelkolom is mogelijk niet symptomatisch geassocieerd met andere nabijgelegen organen. Maar het komt voor dat ze betrokken zijn bij het ontstekingsproces. Behandeling voor dit laatste wordt pas voorgeschreven na bevestiging van de hoofddiagnose.